Ode aan een mooi mens

Dag mooi mens,

Met een agenda zo vol, ga je van hot naar her.
Thuis is de basis. Het bastion van veiligheid waar je al je emoties en overdenkingen mag uiten.
Vanuit daar kan je verder; aan een nieuwe dag, voorzichtige of juist grote stappen zettend.
Je bent consciëntieus. Een beslissing neem je na afweging en inventarisatie van belangen en meningen, rekening houdend met rechten en democratische principes. Het groter geheel overstijgt je eigenbelang.
Je hebt veel plannen en bent een stimulator om iets in gang te zetten. Een ander beschouwt jou als voorbeeld, zonder dat je er zelf weet van hebt.
Omdat je met zo veel tegelijk bezig bent, is het handig hulp bij de uitvoering van die plannen te hebben. Anders worden ze half afgemaakt of blijft het te lang liggen.
Men kan jou raken als je onheus bejegend wordt. Het staat ver van hoe je zelf bent.
Daarom is de basis zo belangrijk. Waar je, als je behoefte hebt aan bescherming, je kunt terugtrekken in je eigen, veilige wereld.

Al die goedheid; je zou verheven moeten worden tot heilige. Ware het niet dat zelfs jij kan uitvallen tegen een ander, moe bent of genoeg hebt van al het gedoe.

Het maakt je een mens.
Een mooi mens ♥

Ode aan Midden-Limburg

Eind juni verkeerde ik in de gelukkige omstandigheid een week in Midden-Limburg door te brengen. Het is daar zo prachtig, dat moest worden vastgelegd in een gedicht. Met de herfst in het vooruitzicht een fijne herinnering aan afgelopen zomer.

Afbeelding Meinweg

Ode aan Midden-Limburg

De dorpjes in Midden-Limburg
Zijn in deze hitte
Als tijdens een siësta,
Net zo slaperig.
De straten leeg,
De rolluiken naar benee.
De weg slingert
Glooiend omhoog
De zoveelste ijssalon passerend.
Bij knooppunt 80
Wordt het menens;
De Meinweg wordt
Mijn Weg en dwalend over het pad
Tintelt bij vlagen
Dennengeur als wasverzachter.
Het geknerp onder de banden
De dichte begroeiing langs het pad.
Niet eerder was Limburg
Zo spannend en adembenemend mooi.
Omgeven door vrolijke twitteraars
Van divers pluimage;
Rood, bont en geel.
Onderwijl wordt de tocht voortgezet,
Langs ruisende akkers en groene velden
Waar koortsachtig geprobeerd wordt
De aanplant te behouden,
In de brandende zon.
De scherpe bocht
Geeft oneindige vergezichten,
Rijgt oudheid en moderniteit
Naadloos aaneen
Langs de mond van de Roer
Waar het goede leven
Uitbundig op ons wacht.