Toen de dag was aangebroken, liep die anders dan je had voorzien
Voor Rik
En dan ben je alleen
maandenlange voorbereiding ging eraan vooraf
zolang het gaande was, jij er weinig hoefde te zijn
ging het allemaal best goed.
Het was een heftig traject
jij hield je staande in de overtuiging,
soms meegesleept door twijfel,
dat dit het beste was voor iedereen.
Toen de dag was aangebroken
liep die anders dan je had voorzien.
Geconfronteerd met de ruimte
waarin ook jouw herinneringen liggen.
Ruimte waarvan je weet dat wat ooit was,
nooit meer terugkeert.
Ineens ben je daar helemaal alleen,
schreeuwt alles in jou ‘ik moet hier weg’.
Overmand door verdriet
pak je de fiets, klaar voor vertrek
beseffend dat jij met deze sleutel
voor de laatste keer het slot omdraait.
Liever luisteren?
Mirjam mijmert 