Het water

Foto: Limburgtoday.nl


Alles dat in de weg staat, wordt nietsontziend en
met ongekende kracht weggeslagen en verwoest.

Het water stijgt tot ver boven de gevaarlijkste stand,
verzamelt en gedraagt zich als een bende die uitdaagt en oproept
tot samenscholing en zich niet langer laat tegenhouden,
de grens van het toelaatbare overschrijdend en met
stroomopwaarts en -afwaarts gaan het recht in eigen vaart neemt.

Alles dat in de weg staat, wordt nietsontziend en
met ongekende kracht weggeslagen en verwoest.
Het water beukt zich een vloedgang verder, voert bevrijdende manoeuvres uit
en stuwt met grote snelheid, op weg naar nog meer rampspoed.

Het water waarvan wij denken het te kunnen leiden en in te tomen,
bepaalt nog altijd zijn eigen koers.
Het water komt waar het wil.

Of het komt niet en zal dan net zo verwoestend zijn.

Liever luisteren?

Onzichtbaar

Foto door Olya Kobruseva op Pexels.com


op gepaste afstand volg ik er achteraan.

Laatst ving ik een deel op van een verdrietig gesprek en dat bleef maar in mijn hoofd zitten. Het moest eruit, ik had er last van.
Zo ontstond dit zwaarmoedige gedicht.

Onzichtbaar

Haal mij nu maar weg
schuif jij daar maar aan
het past in de reeks
ontkenningen van mijn bestaan.
Laat hen die zo graag willen
vol poes en pas
hun leidersrol nemen
op gepaste afstand volg ik er achteraan.

Steek nooit je kop uit
boven het maaiveld
neem geen enkel initiatief
dat maakt het veel makkelijker
voor jouw en hun gerief
schreeuw het niet uit
blijf liever stil
het is beter onzichtbaar te blijven
beter; voor je eigen bestwil.
Als zich een mening heeft gevormd
is dat wat ze blijven zien
jouw ideeën, wensen, frustraties
zullen ze wegwuiven en negeren bovendien.

Haal mij nu maar weg
schuif jij daar maar aan
het past in de reeks
ontkenningen van mijn bestaan.

Liever luisteren?

Poldercultuur

Terwijl de Polderdichterverkiezing in volle gang is, publiceer ik vandaag mijn allerlaatste gedicht als allereerste Polderdichter Haarlemmermeer.
Gemeente Haarlemmermeer vroeg mij bij de herziene Cultuurnota een passend gedicht te schrijven. Dat moest dan wel een pagina lang worden.
Tuurlijk. Doen we. Met liefde. Alles om cultuur in Haarlemmermeer een hart onder de riem te steken.

Poldercultuur

Forten langs de Geniedijk, de Ringvaart
en museum de Cruquius,
kenmerken van haar ontstaansgeschiedenis
cultuurhistorie waarop Haarlemmermeer
zo trots is, laat met overal te vinden
moderne sculpturen zien
dat het met de tijd is meegegaan
net zoals de magische sfeer van Mysteryland
in het Haarlemmermeerse Bos
waar iedereen samenkomt

En voordat we met z’n allen
de Bietenbrug op gaan, proeven we
kristalheldere moderniteit in Sugarcity
en slingeren we langs Stompe Toren terug
de tijd in naar de Houtrak, natuurgebied
dat past bij Haarlemmermeer
horend bij de open cultuur die zich
het duidelijkst toont in weids landschap

De lange rechte wegen langs
kleine kernen waar amateurkunst
hoogtij viert voor menig volgeboekte
grote zaal in oude en nieuwe Dorpshuizen
laat generaties in het Crashmuseum
in elkaar overvloeien en versterken in het
gevoel dat Haarlemmermeer
inwoners in iedere kern met cultuur verbindt.

Laat de muziek spelen, acteurs acteren en zangers zingen
laat Haarlemmermeer uitbundig de vrije tijd besteden
aan die kunst van het samenzijn om de verbintenis
en de rijkdom die cultuur in zich huisvest
over het voetlicht te dragen
en aan de buitenwereld te tonen
tijdens Grazende Zwaan of in poppodium Duycker

Laat cultuur binnen de eenendertig kernen
stromen zoals de Ringvaart doet
om nieuwe stromingen ruimte te geven
in de ruimte van Haarlemmermeer.
Laat cultuur culturen mengen
en als schakels aan elkaar verbinden.

Mirjam Noach
Polderdichter Haarlemmermeer

Liever luisteren?

Vleugellam

Foto: Karen Bertrams


Plots was daar de dode hoek

Als een collega vraagt welk verhaal hierbij hoort wanneer je alleen twee vleugels op straat aantreft…

Vleugellam

Niets ontziend en met verve
gestegen tot ongekende hoogten
niks flierefluitend of fladderend
door het leven gaan.

Jagen naar meer en verder
moest deze vreemde vogel
totdat er aan de doldwaze tocht
abrupt een einde kwam.

Terwijl de vogel dacht
stevig de wind eronder te houden
was daar plots de dode hoek
maakte hem vleugellam.

Liever luisteren?

Beroofd

Foto door Daniel Abbatt op Pexels.com


Opdat we nooit vergeten

Beroofd

Steeds verbaasd over volgzaamheid en naïviteit
omstandigheden bagatelliseren waarin ze verkeren
afgenomen vrijheden, als kostbare bezittingen bewaakt
door zwaar bewapende soldaten verstopt achter prikkeldraad.

Lijsten, uitzonderingen en Sperren die valse hoop geven
waarin je gelooft om te overleven.
Meewerken wekt de minste weerstand,
beroofd van idealen. Beroofd van je verstand.

Toen moesten ze, verder weg dan ze ooit konden
bedenken, dat veewagens symbool stonden
voor hoe ze werden behandeld en gezien
hadden slechts enkelen een vermoeden misschien.

Steeds verbaasd over volgzaamheid en naïviteit
van afgenomen vrijheden en waardigheid
Meewerken wekt de minste weerstand
beroofd van idealen, beroofd van je verstand.

Liever luisteren?

Twinkeling

Foto door Mathias Celis op Pexels.com


de diepbruine kleur met die schittering

Een combinatie van factoren, zoals dat meestal gaat
maakten haar wat stil en vlak
en nu; ze sprak en sprak en sprak,
die zalige ontspanning, wanneer je iets laat.

Daarvoor in de plaats, kwam wat ik had gemist
het laissez faire en de twinkeling
de diepbruine kleur met die schittering
het past haar zo goed; duidelijk en onbetwist

Pas toen ik het haar zei
ergens midden in de nacht
(kies je moment, hier was over nagedacht)
draaide ze zich om; voor altijd samen
Ik met jou en jij met mij.

Liever luisteren?

Drie kleine kinderen

Foto: Maaike Pannekoek-Hänschen

Ze gaan met vrolijkheid strooien, blazen je zorgen weg.

Nog even staan ze stil bij het heden
daarna rijden zij de toekomst in.
Zij, eigenwijs en vastberaden,
gaan het heel anders aanpakken.
Zij weten hoe mooi de wereld is,
welke avonturen je kunt beleven.

Ze gaan met vrolijkheid strooien
de wereld met slingers bekleden.
Ze blazen je zorgen weg en laten je weten
dat er genoeg is voor iedereen,
als ook jij de tijd neemt
voor wat jou is gegeven.

Liever luisteren?

Containerbegrip


Het sprookje werd bewaarheid en dat op zich is een wonder.

Een klein levend wezen in jouw leven terwijl je nog nauwelijks je eigen leven hebt kunnen leven. Verantwoordelijkheid die eerder al eens werd genegeerd, met een uitkomst onmogelijk te dragen omdat je geen weet hebt waar of hoe te beginnen. Deels adolescent en grotendeels je bevindend in de puberale kosmos waarin alles mogelijk is totdat het onmogelijke zich voordoet.

Hebben ze stiekem de stille hoop gehad dat ze niet zou vallen? Dat iemand haar daar zou vinden, hun doodgewaande baby, in de metalen trommel als wieg waarin ze veilig opgeborgen lag, beschermd tegen de kou, gewikkeld in een gele plastic tas, hopend dat ze weer tot leven zou worden gewekt, omdat je altijd tegen beter weten in hoop blijft houden en wil geloven in het sprookje dat uiteindelijk alles goedkomt.

Het sprookje werd bewaarheid en dat op zich is een wonder; de vertelling die je niet verzint omdat de gedachte erachter te gruwelijk is om op te schrijven. Je van je kind ontdoen door het weg te gooien in een afvalcontainer; dit is de daad en het verhaal dat zij voor de rest van hun leven meedragen, hen zal tergen met de vraag waarom ze hiervoor hadden gekozen.
Zij, het kleine ding in de gele tas, heeft nog een heel leven voor zich.

Zij werd gevonden nadat ze was gestort en huilde om haar redder te waarschuwen dat de val haar niet had gebroken; integendeel, dat dit pas het begin was van een duizelingwekkende start.
Het valt nog te bezien hoe deze onverwachte wending en escapade uit dat wat tot mislukking gedoemd was, zich zal ontwikkelen. Blijft ze voor altijd gedumpt of wordt zij het containerbegrip van ongekende mogelijkheden als je op het juiste moment zwijgt of van je laat horen.

Liever luisteren?

Wortelen

Totdat je hebt gevonden wat je zoekt
zal de wortel aan de oppervlakte blijven
om je makkelijk te kunnen verplaatsen.
Je deed het leuk met wat schaduwkanten
omdat je weet dat jouw plek elders is.
Je laat je meeslepen en neerzetten
om ergens te kunnen aarden.

Zodra je vaste grond onder je voeten voelt
weet je dat je jouw plek hebt gevonden.
Je gaat wortelen, enthousiast vertakken,
breder en dieper.
Dan voel je het eindelijk stromen,
kom je krachtig en trots tot volle bloei.

Liever luisteren?

Foto door Daniel Watson op Pexels.com