Ingesleten patroon

Foto door Kenneth op Pexels.com


Natuurlijk sta je open voor nieuwe ervaringen, alleen wel nadat je goed hebt nagedacht over de consequenties.

De treinreis is precies zoals ik verwachtte, middelmatig druk, een persoon per twee zitplaatsen, niemand die staat. Oh, ik had er tegenop gezien, zelfs een slapeloze nacht van gehad. Waarom moest ik uitgerekend nú naar een kennisdag in Tilburg?

Natuurlijk kon ik met de auto, het was een afweging tussen gestrest over drukke snelwegen met snelweggekken razen versus mij laten vervoeren, comfortabel onderuitgezakt in de trein.
Maar toch, de situatie, je weet wel die van dat virus dat al een tijd rondwaart, baarde mij zorgen. Moest ik nou willens en wetens het gevaar opzoeken door die reis te maken én me een dag lang in een groot gezelschap te begeven?
De trein rijdt met hoge snelheid over de rails. We zijn Amsterdam Bijlmer gepasseerd; hier stapten veel passagiers uit en er kwamen nauwelijks mensen bij. Langzaam ontspan ik en mijn ogen vallen dicht.
Als ik wakker word, passeren we een huis dat vlak langs de spoorlijn ligt. Er is een geluidshinderscherm geplaatst. Kijkend in de verte zie ik de A2; ooit woonden deze mensen in een mooie vrijstaande woning met uitzicht. Nu hebben ze leren leven met de decibellen die aan hen voorbijtrekken.
Waarom blijven ze daar, vraag ik me af.
Waarom blijven we ergens? Weet je nog dat je als kind, tiener en jongvolwassene zowat alles (behalve je ouders) leuk, spannend en nieuw vond? Dat je die indrukken op de een of andere manier verwerkte en het je leven verrijkte? Wat een toffe tijd was dat. Geen beren op de weg, geen bergen om tegenop te zien, hoogstens een top om te willen bereiken.
Als je een zekere levenservaring hebt, lijkt het alsof jouw manier van leven ingesleten raakt. Natuurlijk sta je open voor nieuwe ervaringen, alleen wel nadat je goed hebt nagedacht over de consequenties. Je wilt aan het eind van de dag immers graag weer terug naar huis.
Het was een topdag in Tilburg. De LocHal, de locatie van het evenement, is echt prachtig. De sprekers bij de deelsessies waren onderhoudend, de catering was fantastisch. Zoveel verschillende indrukken opgedaan en opnieuw bewust geworden van de kracht van taal. Het was een uitje en achteraf was ik maar al te blij dat ik ben gegaan.
Op de terugweg zit ik van ’s-Hertogenbosch tot Schiphol helemaal alleen in de coupé. Nooit eerder voelde ik me zo veilig in de trein. Ook al ben ik blij met deze hele dag, ik vind het fijn weer thuis te zijn en dit bevestigt wat ik al wist: ook mijn leven kent een ingesleten patroon. Gelukkig wel.

Liever luisteren?

Door mirjammijmert

Informatie over de auteur kan je vinden op Over Mirjam (mijmert). Volgen? Klik op de knop. Werk in opdracht? Graag! Mail me met jouw vraag op contact@mirjammijmert.com Veel plezier met het lezen van mijn mijmeringen en gedichten. (Op alle publicaties van Mirjam mijmert rust auteursrecht. Kopiëren alleen toegestaan nadat via Mirjam mijmert hiervoor toestemming is verleend).

4 reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: