Voor een lieve en dierbare vriendin.
Vandaag heb ik leed gezien
bewust aangebracht.
De gelatenheid, nu nog
voordat woede en verbijstering
het verdriet doet verstommen.
Vandaag heb ik leed gezien
opgekruld op de bank
onder een dekentje.
Zonder wanhoop, doch
met totale verslagenheid
en ongeloof over het verloop.
En het besef, het besef
dat het waar is;
door en door rot en verdorven.
Maakt stom en geslagen
stelt vragen zonder antwoord
plaatst leed in langzaam lijden.
♥
Mirjam mijmert 