Onbetaalbaar

Door Stichting Maatvast – Noortje van Bussel (vrijwilligerscoördinator), werd ik als Polderdichter gevraagd een gedicht te schrijven voor de jaarlijkse Vrijwilligersdag.
En het werd vastgelegd op beeld. Met dank aan Josie Nihot van Fotostudio Zandvoort voor de prachtige samenstelling.

 

Onbetaalbaar

Vrije tijd en vrije wil,
De ene helpende hand
Wast de andere
Waar, oh mooi land
Zouden we zijn zonder hen
De vrije – willigen.

Ze zijn overal
Dit leger aan inzetbaren
Onherkenbaar,
Voor wie het niet weet.
Vermomd als medewerker
Staan ze paraat.

Vele instellingen drijven
Op de welwillendheid
En loyaliteit
Van degene die zich verbonden voelt
Met het doel en de wetenschap
Dat je samen iets bereikt.

De beloning is onbetaalbaar
Een schat aan ervaring
Geef en krijg je
Midden in die maatschappij
Doe je goed,
En draag je bij.

 

Schets van Zuid-Holland

In opdracht voor mijn werkgever Stichting Probiblio, schreef ik een gedicht over Zuid-Holland waarin het landelijk gebied, de bibliotheekfaciliteiten en laaggeletterdheid centraal staan.

PrroBiblio 18-07-02

Plant jouw woord

Namens het Cultuurgebouw werd ik als Polderdichter gevraagd mee te doen aan het groenste festival van Nederland: het Groene Loper Festival – voor iedereen die wil ervaren hoe gemakkelijk en leuk een duurzame leefstijl is!
De Bibliotheek Haarlemmermeer (onderdeel van het Cultuurgebouw) organiseerde ‘Plant jouw Woord’ op het festivalterrein. Je schrijft een woord op een krijtbordje, plant die in een bloempotje en de Polderdichter typt ter plekke een gedicht op gerecycled papier. Wat was het leuk om te doen! Vriendelijke, enthousiaste bezoekers bezorgden mij een succesvolle middag: vierentwintig gedichten bedacht en getypt in twee uur tijd! Hieronder drie daarvan.

 

 

Verbinding

Zie de mensen
Om ons heen
We zijn met z’n allen bij elkaar.
Misschien met hetzelfde doel
Of juist om je ervan te overtuigen
Dat je hiermee zoveel goed doet.
Zoek de verbinding
Vind elkaar
We doen het tenslotte samen!

 

Helder

Zoals het licht kan zijn
Of in gedachten
Helder zoals in schoon
Of zonder roetstofdeeltjes
Helder is prachtig,
Helder, ook in gehoor.
Helder; we gaan ervoor.

 

Ontdek

Ontdek, want er is nog
Zoveel te ontdekken
Er valt nog zoveel te beleven
En te doen.
Ontdek nieuwe wegen
En andere manieren.
Ontdek; en blijf jezelf plezieren.

Op weg

Het was zo onbeschrijflijk mooi
Vanochtend op de fiets.
Aangenaam fris, grijs wolkendek
Helder zicht, voorbijtrekkend geluid:
Een klank uit een telefoon,
Wegstervende stemmen
Vader samen met zijn kind.
Een hond uitbundig rollend in het gras,
Drie kinderen als jonge eendjes achter elkaar aan.
Een jogger, een kreupele met stok
Auto’s die geluidloos lijken.

Ik had nog uren kunnen rijden
Op weg naar niets.
Het was zo onbeschrijflijk mooi,
Vanochtend op de fiets.

Dicht

Ik wilde zo graag iets dichten
Mijn ziel lag zo bloot en open
Als kolkend hete lava
Stroomde langzaam en nietsontziend
Alles uit mij weg.
Liet mij achter vol leegte en droefenis
Het gat dat ik probeerde te dichten.

Woordwaarde

De Bibliotheek Haarlemmermeer hield een collecte van woorden. Van de meer dan 100 ingeleverde woorden maakte ik als Polderdichter onderstaand gedicht.

 

Hoi windmolen in het open landschap van de polder,
Ben je polderwind aan het vangen?
Zo dicht bij Schiphol in de stroom van vliegtuigen,
En het vliegtuiglawaai.
Mensen op weg naar de zomerzon
Opstijgend via de Bulderbaan
Langs het laatste stukje Bulderbos.

Afhankelijk van de tijd kleurt de lucht oranje
Hemelsbreed zicht op het uit de klei getrokken land.
Kruisbestuiving door het bedwingen van de waterwolf,
Waar akkerbouw ontstond en visch plaatsmaakte voor graan.
Hoe zou Charlotte Demantons dat illustreren
– Wanneer ze zou fietsen op de rechte wegen –
De boerderij van Amersfoordt, de ringvaart en het gemaal?

Onoverzichtelijk lijnenspel boven de oude A9,
Het Haarlemmermeerse bos zonder populieren op de Geniedijk.
In het gras bespreek ik met mijn lief de liefde gezellig in het groen
Calatrava siert met zijn bruggen Harp, Citer en Luit,
De recht-toe-recht-aan-weg.
Rechtlijnig, zonder poespas – weet ook Onno Hoes
Is de polder.

Spottershill en de ruimte aan de horizon waarin we samenleven,
Met koolmees of poldervogel, rups en katjes aan een polderboom.
Als overwinning op het water, in het honkbalstadion
Waar jongeren op de bank
Kansen zien in zonlicht en wind; gratis geldloos edenisme.
Leuk en leerzaam ook voor expats,
Die desalniettemin voor het ijs betalen.

Vliegtuigen vliegen naar het licht
Over de Geniedijk met zijn fietsers
Weg van loslopende honden, hun tak hun poep en nattigheid
En de agressie die dat oproept.
In deze gemeente waar waarachtig de zomerzon
Wonderwel opkomt en ondergaat
En het effect van die juxtapositie ons heeft bereikt
Voelen wij ons (t)huis.

Mirjam Noach
Polderdichter

 

Stem

Onlangs was het de Dag van de Stem, de aanleiding voor dit gedicht;

Dag stem, hoe wordt jij vandaag gebruikt:
Lief en zacht,
Schreeuwend; uit onmacht?
Dwingend,
Met humor of zingend?
Onderdanig fluisterend,
Meebewegend luisterend?
Vormen gebaren jouw taal,
Vertellen grimassen het verhaal?
Misschien vol verdriet,
Horen jullie mij niet?
Optimistisch en blij
De wereld is van mij!
Wat te denken van zwoel en met verleiding,
Hmm…, ik krijg er nu al zin in.

Of ben je stil
Om duidelijk te maken wat jíj wil.

Stem

Schilderij: Birgit Horsman, http://www.canvasencolours.nl

Mozes-mandje

Als een modern Mozes-mandje dobberde het fruitkistje door de gracht.
Op blank hout was een feloranje sinaasappel met groene blaadjes getekend.
Het zag er heel uitnodigend uit, zoals ook was bedoeld.
Trots pronkend met vorm en kleuren, droomde het van succes.

In de overvolle stad had niemand aandacht voor het lege kistje.
Teleurgesteld dobberde het verder en raakte aan lager wal.
Meerkoeten hebben er hun familiehuis van gemaakt.
Het paste precies bij hun wensen.

Het kistje zuchtte onder de last die het moest dragen.
Er lag dan wel een baby in, nooit zou het zo beroemd worden als de gevlochten versie.
Het idee en de uitvoering ervan was te weinig verrassend.
Langzaam zonk de moed en daarna het kistje.
Ten onder gegaan aan torenhoge ambities.

Wereld Poëziedag

Dag lieve mama,

Het is Wereld Poëziedag.
Daar kom ik ook nu pas achter,
En dat acht jaar na dato.
Tis toch wat.
Op dezelfde dag dat de lente aanvangt!
Een driedubbelopje.
Hoewel ik die ene echt de minste vind.
Daarom is deze speciaal voor jou:

Soms kan ik je zomaar missen.
Ineens en zonder aanleiding,
Lijkt het.
Want Jij;
Allerliefste mama
Van de hele wereld,
Blijft altijd bij mij.

Gepubliceerd op
Gecategoriseerd als Uncategorized

Pauze

podium gedicht mirjam

Foto: Karin Ottenhoff

Gepubliceerd op
Gecategoriseerd als Uncategorized