Grijs in hard en zacht voorbij
gaan de wolken in het duister
voor de maan en allerlei
waait het hard en dwingt tot luister
gaan we heen of gaan we weer
tis de onrust van het tij
dat we staan en dat we kijken
de nacht is nooit maar zo voorbij
zien we bij het ochtendgloren
dezelfde ster die schitterend scheen
of laten wij ons nergens leiden
nergens door en nergens heen
een keuze hier een beslissing daar
in tinten doen we goed wat moet
dronken van de vluchtigheid
verzuipen we in overmoed
grijs in kleur en vaardigheid
leert ons langer door te zoeken
naar ons eindeloze doel
kleur en kleur in wat ik voel.
Mirjam mijmert 