Stromende

Onder zwiepend hoge bomen,
Zit ik hier heel licht-gewicht,
Zelfs nadat ik heb genomen,
Grote happen tegenlicht.

Over waterpaden dragen,
Kistenvol en aardezwaar,
Telkenmale weer die vragen,
Een voor een en naast elkaar.

Tussen planken rot en zacht,
Ledig ik mijn diepste wezen,
Kruip ik in jouw warme vacht,
Herstellend traag tot aan genezen.

Nu weer verder, dra en voort,
Als een vogel vrij en buiten,
Tot er eentje van jouw soort,
Ooit eens anders zal besluiten.

Auteur: mirjammijmert

Informatie over de auteur kan je vinden op Over Mirjam (mijmert). Volgen? Klik op de knop. Werk in opdracht? Graag! Mail me met jouw vraag op mirjamnoach@gmail.com. Veel plezier met het lezen van mijn mijmeringen en gedichten. (Op alle publicaties van Mirjam mijmert rust auteursrecht. Kopiëren alleen toegestaan nadat via Mirjam mijmert hiervoor toestemming is verleend).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.