Drie kleine kinderen

Foto: Maaike Pannekoek-Hänschen

Ze gaan met vrolijkheid strooien, blazen je zorgen weg.

Nog even staan ze stil bij het heden
daarna rijden zij de toekomst in.
Zij, eigenwijs en vastberaden,
gaan het heel anders aanpakken.
Zij weten hoe mooi de wereld is,
welke avonturen je kunt beleven.

Ze gaan met vrolijkheid strooien
de wereld met slingers bekleden.
Ze blazen je zorgen weg en laten je weten
dat er genoeg is voor iedereen,
als ook jij de tijd neemt
voor wat jou is gegeven.

Liever luisteren?

Donker

De nog inktzwarte ochtend was teleurstellend.
‘Alsof het van de een op andere dag ’s ochtends licht is. Zoiets gaat geleidelijk. Of getijdelijk’.
De hele week leek in donker gehuld. Er was ook zo weinig opbeurends om de zwaarte te verlichten.
Typisch januari. Dit jaar met een extra randje eromheen. Volgende week is het weer anders. Ietsiepietsie eerder daglicht. Ietsiepietsie later invallende duisternis.
Vol ongeduld uitkijkend naar lange dagen vol zonlicht, vrolijkheid en de schier oneindige mogelijkheden die dat soort dagen lijkt te bevatten.
‘Was het maar zover’, mijmerde ze tijdens haar ochtendwandeling.
Bovenaan de stenen trap werd ze verrast door een goudgekleurde horizon, haar toefluisterend dat die wens op korte termijn zou worden vervuld.

Liever luisteren?