Verplichte anticonceptie

Foto door freestocks.org op Pexels.com


Waarom wordt de verantwoordelijkheid van de man nergens besproken?

Woest ben ik als ik dit artikel lees in de Volkskrant van 2 oktober 2021: “Rechter legt vrouwen die niet voor hun kinderen kunnen zorgen verplichte anticonceptie op.”
Rechters hebben, volgens de Wet verplichte geestelijke gezondheidszorg, het recht om vrouwen met ernstige psychiatrische problemen verplichte anticonceptie op te leggen. Let op, het gaat hier om nieuwe wetgeving, van kracht sinds begin vorig jaar. Sinds de wet van kracht is, is aan minstens zes kwetsbare vrouwen een zorgmachtiging voor verplichte anticonceptie gegeven.
Oud kinderrechter Cees de Groot noemt het in de Volkskrant ‘een sensationele doorbraak’ en volgens de NOS een ‘buitengewoon heugelijke ontwikkeling’.

Hè? Wat gebeurt hier nou? Een vrouw verplichten tot anticonceptie om zwangerschap te voorkomen omdat ze ernstige psychiatrische problemen heeft en een mannelijke kinderrechter die hierover halleluja jubelt?
Maar hoe zit dat dan ook alweer met zwangerschappen? Is een vrouw in staat om alleen met eitjes zwanger te raken? Want dat is wat deze wetgeving suggereert. Omdat de vrouw zwanger is en zíj niet in staat is om voor het kind te zorgen, word ze verplicht tot anticonceptie middels de prikpil.
Waar dient sperma dan voor? Verdomd, dat heb je nodig om het eitje te bevruchten. En wie zijn de leveranciers van dit zaad? Mannen. Welke verplichte anticonceptie krijgen zíj dan opgelegd als ze een vrouw met ernstige psychiatrische problemen bezwangeren?

In het Volkskrantartikel staat ook dat ‘…..zogenaamde ‘onmachtige’ vrouwen kinderen op de wereld zetten die zij zelf niet kunnen verzorgen en vaak al meteen na de geboorte moeten afstaan. Dat is niet in het belang van het kind en niet in het belang van de moeder vindt ook Paul Vlaardingerbroek, emeritus hoogleraar familie- en jeugdrecht aan de universiteit van Tilburg…’
Sinds wanneer ligt de verzorging weer volledig bij de vrouw? We waren toch zo hard bezig om de zorg en de verantwoordelijkheid voor kinderen gelijk te trekken tussen de partners?

Waarom wordt de verantwoordelijkheid van de man nergens besproken? Het wordt verdomme niet eens aangestipt! In de laatste alinea van het NOS-artikel staat alleen: ‘het steriliseren van mannen ligt nog gevoeliger, zegt De Groot. “Omdat dat als onomkeerbaar geldt. Bij de prikpil is het een kwestie van drie maanden, de behandeling kan eventueel herhaald worden”, zegt De Groot.”
Dus dáarom verplicht je de vrouw tot anticonceptie, daarom raken we die integriteitskwestie over de beschikking van je eigen lichaam bij mannen niet aan, omdat het bij mannen nóg gevoeliger ligt.
Dat is toch absurd?

Begrijp me goed; het krijgen van kinderen is een grote en levenslange verantwoordelijkheid. Het is een beslissing waarover van te voren goed moet worden nagedacht. Het is mijn mening dat kinderen die opgroeien in een stabiele gezinssituatie, een grotere kans hebben om goed terecht te komen in deze soms ontzettend moeilijke maatschappij.
Mijn woede schuilt in de aard van de berichtgeving waarbij mannen van iedere verantwoordelijkheid worden vrijgepleit.

Alsof we in Nederland in een oogwenk terug in de middeleeuwen zijn, waar door mannen wordt bepaald wat goed en slecht is voor vrouwen. Zo voelt deze wetgeving én berichtgeving. Dat het mannen zijn die deze beslissing toejuichen, dat er voor vrouwen wordt beslist, vind ik ronduit walgelijk. Als vrouwen niet goed uitkijken, dan zijn alle rechten waarvoor zo hard is gestreden, met één pennenstreek doorgehaald. Wees gewaarschuwd.

Liever luisteren?

Ambitie

Dit keer doe ik het; reageren op berichtgeving van de NOS waarom vrouwen het niet redden in de Amerikaanse voorverkiezingen, een inhoudelijk interessant artikel.

Al lezende denk ik: hoeveel vrouwelijke Minister-Presidenten hebben we gehad in Nederland? Hoeveel aandacht krijgt dat in de Nederlandse journalistiek? Welk onderzoek is daarnaar gepleegd en hoe vaak is dat een headline artikel? Hoeveel vrouwelijke fractievoorzitters hebben we?
We klagen over het bedrijfsleven en het mannenbolwerk, in de politiek is het precies eender. Zijn er geen vrouwen met politieke ambities of speelt in de politiek – met ook haar voorbeeldfunctie – precies hetzelfde? Komt de ongelijke verdeling van mannen en vrouwen in het kabinet vaak genoeg aan de orde in de media?

Daarnaast is mijn mening dat het schandalig is dat dit vooruitstrevende land zo achterloopt in haar (politiek) bestuurlijke ambities.
Het is ook best eng, verandering. Stel je voor dat we worden geregeerd door vrouwen, of dat vrouwen in een Raad van Bestuur de meerderheid vormen.
Ik ben ervan overtuigd dat steeds meer vrouwen hun weg zullen vinden in de politiek en in het bedrijfsleven, totdat een gezond evenwicht is ontstaan. Het is een kwestie van geduld en doorzettingsvermogen en dat laatste is bij vrouwen in ruim voldoende mate aanwezig. Ik hoop dat in aanloop naar de eerstvolgende verkiezingen in Nederland (17 maart 2021), alle vrouwen met een beetje politieke ambitie zich alvast melden bij hun politieke partij en hun stem laten horen. Ik hoop dat vrouwen veel media-aandacht krijgen en dat alle mannen díe vrouwen vol overtuiging steunen.
Omdat ik erin geloof dat we beter worden van gelijkwaardigheid.

Voor morgen een goede Internationale Vrouwendag gewenst.