Ambitie

Dit keer doe ik het; reageren op berichtgeving van de NOS waarom vrouwen het niet redden in de Amerikaanse voorverkiezingen, een inhoudelijk interessant artikel.

Al lezende denk ik: hoeveel vrouwelijke Minister-Presidenten hebben we gehad in Nederland? Hoeveel aandacht krijgt dat in de Nederlandse journalistiek? Welk onderzoek is daarnaar gepleegd en hoe vaak is dat een headline artikel? Hoeveel vrouwelijke fractievoorzitters hebben we?
We klagen over het bedrijfsleven en het mannenbolwerk, in de politiek is het precies eender. Zijn er geen vrouwen met politieke ambities of speelt in de politiek – met ook haar voorbeeldfunctie – precies hetzelfde? Komt de ongelijke verdeling van mannen en vrouwen in het kabinet vaak genoeg aan de orde in de media?

Daarnaast is mijn mening dat het schandalig is dat dit vooruitstrevende land zo achterloopt in haar (politiek) bestuurlijke ambities.
Het is ook best eng, verandering. Stel je voor dat we worden geregeerd door vrouwen, of dat vrouwen in een Raad van Bestuur de meerderheid vormen.
Ik ben ervan overtuigd dat steeds meer vrouwen hun weg zullen vinden in de politiek en in het bedrijfsleven, totdat een gezond evenwicht is ontstaan. Het is een kwestie van geduld en doorzettingsvermogen en dat laatste is bij vrouwen in ruim voldoende mate aanwezig. Ik hoop dat in aanloop naar de eerstvolgende verkiezingen in Nederland (17 maart 2021), alle vrouwen met een beetje politieke ambitie zich alvast melden bij hun politieke partij en hun stem laten horen. Ik hoop dat vrouwen veel media-aandacht krijgen en dat alle mannen díe vrouwen vol overtuiging steunen.
Omdat ik erin geloof dat we beter worden van gelijkwaardigheid.

Voor morgen een goede Internationale Vrouwendag gewenst.

Beste gene,

Het is alweer een tijd geleden dat we elkaar echt spraken of schreven.
Hoe gaat het? Is het koud bij jullie of ook zo’n milde winter? Het lijkt meer op een vroeg voorjaar en gaan we over van vier naar drie seizoenen. Biedt wel inspiratie voor nieuwe kunst en kunnen we altijd refereren aan de oorspronkelijke muziek van Vivaldi uit de tijd dat….
Tja wat speelt er zoal: Auschwitzherdenking, Coronavirus, stakende leraren, een vredesplan aangekondigd als de ‘deal van de eeuw’ terwijl er volgens mij voor een partij weinig goeds aan is. Toegegeven, Trump verloochent zijn afkomst niet en heeft hiermee bewezen altijd een sjacheraar te blijven. Iets met dubbeltje en kwartje, maar dat is ook alweer zo gedateerd, begrijpt überhaupt iemand die uitdrukking nog? Enfin, kwesties op wereldniveau; wat moeten we ermee? Kunnen wij er iets aan doen? De Britten gaan uit de EU, lang leve het Verenigd Koninkrijk. Ze hebben de stap gezet en mogen in de komende jaren de consequenties ervan ondervinden. Boris Johnson en Nigel Farage; ofwel ze zijn gepest ofwel ze waren de pestkoppen. Mij is altijd geleerd dat de som der delen groter is dan het geheel; tenslotte heeft ieder een specialiteit waar je als groep je voordeel mee kunt doen, maar ook dat is een stokoud principe en in de wereld van vandaag waar ieder bezig is zichzelf te redden omdat de rest en de staatsvoorzieningen langzaam omvallen, is het misschien ook wel beter om slechts op je zelf te vertrouwen.

Hier gaat alles goed. Weinig om over te klagen.
Laat je snel iets van je horen?

Liefs,
Mirjam