Verwachtingen

Zoals je kan worden meegesleept
in emoties en verwachtingen die
je aan jezelf oplegt
een molensteen om je nek
kunnen worden zodat het voelt
alsof je verzuipt onder torenhoge
verwachtingen op een berg
die je nog nauwelijks hebt beklommen
en waar ook alweer een doelstelling
ligt om de top te bereiken
terwijl je alleen een
wandeling wilde maken om
de spanning die je in je schouders
voelt te laten wegstromen
met de wind die meewaait
alle kanten op zodat je het volgende
moment alweer in lachen kan uitbarsten
omdat je wordt getroost met de juiste
woorden die alleen kunnen worden gezegd
door degene die begrijpt waarom je daar
zo mee zit omdat ze luistert en aanhoort
en weet dat verandering moeilijk is
opnieuw en steeds die schouder biedt
die jou de steun geeft te
bereiken wat je wilt.

Foto door Pixabay op Pexels.com

Onderbreking

De val heeft de snelheid onderbroken.
Hier en daar was er al een hapering,
een kleine afwijking in de rechte lijn die je had getrokken.
Totdat die brak.
In een punt naar beneden,
een duizelingwekkende val waar alles even stil lag.

Waar was je eigenlijk naar op weg?
In deze zinloze race tegen de klok
waar de stip aan de horizon het nietsontziende doel is,
waarvoor alles moet wijken om snelheid te houden.
Ondersteboven stopte de gang naar meer
drukte je met de neus op de feiten
dat het doel je blik kan vernauwen.
Gedwongen te kijken vanuit andere hoek
zag je het perspectief dat werd geboden,
door de val die de snelheid had onderbroken.